Ah ako po ba?

Isa po akong biker na laging dala ang aking one-and-only entry-level camera. Singtanda ng camera ko ang aking one-and-only entry-level hard tail mountain bike na Fuji Tahoe SL. Hindi sa lahat ng pagkakataon dala ko ang aking camera. Minsan iniiwan ko sa bahay, ang hassle kasi magdala ng DSLR. Dagdag bigat. Kaya minsan asa na lang ako sa point-and-shoot ng girlfriend kong si April.

Dapat lagi kang may dalang camera kapag magbibisikleta ka. Kasi madalas hindi mo alam kung kailan mauulit ang mga ganitong pagkakataon. Ang mga ganitong ride. Minsan nga hindi na talaga nauulit. Kaya minsan din, sasabihin mo na lang, ay sayang hindi ko dala camera ko.

Ang mga larawan mo ang magpapaalala sa ‘yo ng mga paghihirap at sarap ng iyong pagpadyak. Pati na rin ang mga kapwa mo biker na nakadaupang palad mo.

Wow kuya ang lalim! Seryoso ka?

Hindi naman. Sakto lang. Parang coke lang. Sakto, walang labis walang kulang. Pero totoo yun, dapat may camera ka laging dala. Hindi naman kailangang SLR. Point and shoot OK na. Puwede nga camera phone lang eh. Kahit ano pwede. Ang camera parang bike din. Wala yan sa pana, nasa indyan yan! Pero huwag mong kakalimutan na ang magandang camera at magandang bike ay nakakatulong. Sa englis, “it helps.”

Oh, sya! Bili na, este, ride na!